BECZKA PROCHU

Beczka_prochu_plakat-1SPEKTAKL DYPLOMOWY STUDENTÓW WYDZIAŁU AKTORSKIEGO ROK AKADEMICKI 2016/2017

Dejan Dukovski
BECZKA PROCHU

Tłumaczenie:  Dorota Jovanka Ćirlić
Reżyseria: Małgorzata Bogajewska 
Obsada: Piotr Choma, Cezary Kołacz, Diana Krupa, Tomasz Marczyński, Kamil Wodka, Zuzanna Zielińska, Marianna Zydek 
Scenografia i kostiumy: Joanna Jaśko Sroka 
Muzyka: Gerta Szymańska – instrumenty perkusyjne, Michał Braszak – kontrabas, Jacek Kopiec – akordeon / Robert Kujawa – instrumenty perkusyjne, Kamil Biadala – kontrabas / Gabriel Balukiewicz – akordeon

Czytając „Beczkę prochu” Dukovskiego pierwsza myśl jest uspokajająca. Ta przemoc –  dotyczy wojny na Bałkanach, to tamten świat zapłonął, to tam w bratobójczej walce rzucili się sobie do gardeł. To nie nasz problem. I ta uspokajająca myśl dotyczy wszystkich zbrodni świata – od Darfuru, Rwandy, Czeczenii po Bośnię, Kosowo, Chorwację.

W naszej pracy nad „ Beczką prochu” Dukovskiego odrzuciliśmy myślenie o wojnie jako momencie wyzwalającym siły zła, eskalującym przemoc. Zostawiliśmy co prawda (gdzieś nam bardzo bliską) bałkańską namiętność, muzykę i  bałkańskie imiona, ale myśleliśmy o tu i teraz.

Te sceny mogą wydarzyć się w Krakowie, w Łodzi, czy w Warszawie. To przemoc nasza codzienna, międzyludzka, ale  przez to nie mniej bolesna i wyniszczająca. Ot przyjaciel wyjawił drugiemu zdradę sprzed lat, ktoś kogoś rzucił, ktoś kogoś zaczepił na przystanku. Ktoś już nie ma siły żyć, a ktoś ma siłę, ale nie ma po co. Gwałt, samotność, niespełnienie, brak celu, poczucia wartości, zdrada i starość jako forma przemocy jaką narzuca nam biologia. 

Miłość, śmierć, taniec, pożądanie, rozpacz i samotność – czyż nie jest tak, że każdy z nas ma w sobie koktajl tak wybuchowy, że może podpalić cały świat?

Ajschylos, Szekspir, Brecht – ciągle poprzez teatr chcemy rozpoznać, gdzie w człowieku czai się zło, zrozumieć mechanizm zbrodni z szekspirowskich tragedii, czy jej przyczynę, z brechtowskiej rozpaczy.

A może oglądamy w teatrze zło bo jest namiętne, fascynujące, niepokojące i diabelsko widowiskowe?

W każdym razie opowiadając o tym co w nas ciemne, ciągle za Camusem… chcemy wierzyć, że „w człowieku więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę”.

UWAGA: spektakl tylko dla widzów dorosłych

NAGRODY:
35. Festiwal Szkół Teatralnych w Łodzi
Nagroda
dla Kamila Wodki oraz Marianny Zydek (nagroda za role w spektaklach „Beczka prochu” oraz „Diabeł, który…” w reż. Mariusza Grzegorzka)
Nagroda im. Jana Machulskiego dla Kamila Wodki
Nagrody Publiczności dla Cezarego Kołacza i Marianny Zydek
Nagroda KALEJDOSKOPU dla Zuzanny Zielińskiej

Więcej o spektaklu: http://www.teatrstudyjny.lodz.pl/az-tu-nagle-wybuch-beczka-prochu-8-kwietnia-premierowo/

fot. Filip Szkopiński

beczka prochu (19 of 21) beczka prochu (2 of 21) beczka prochu (9 of 21) beczka prochu (12 of 21) beczka prochu (15 of 21) beczka prochu (16 of 21) beczka prochu (17 of 21)    

 

 

 

 

Teatr Studyjny w Łodzi, ul. Kopernika 8, 90-509 Łódź
tel: 42 63 64 166, mail: studyjny@filmschool.lodz.pl